1797 Συνθήκη του Κάμπο-Φόρμιο μεταξύ Αυστρίας και Γαλλίας με την οποία όλες οι Ενετικές κτήσεις, μεταξύ των οποίων και οι Ιόνιοι νήσοι, περιέχονται στους Γάλλους.

1827 Φθάνουν στην Χίο δυνάμεις για τον αγώνα απελευθέρωσης της νήσου και υπό τον Φαβιέρο αναγκάζουν τους Τούρκους να υποχωρήσουν.

1864 Ψηφίζεται το νέο Σύνταγμα.

Στη Β’ Εθνοσυνέλευση του Άστρους η παράταξη των Στρατιωτικών, λόγω των κατορθωμάτων της, είχε περισσότερο κύρος, ενώ η παράταξη των πολιτικών, λόγω της αποτυχίας του Μαυροκορδάτου στο Πέτα, είχε μειωμένη αίγλη. Οι εκπρόσωποι και των δύο παρατάξεων, που ήλθαν στο Άστρος ήσαν έτοιμοι να συγκρουσθούν. Ο Ανδρούτσος, καθώς ήταν αμείλικτος, πρότεινε στον Κολοκοτρώνη την εξόντωση των Πολτικών, προτού προλάβουν αυτοί να εξοντώσουν τους Στρατιωτικούς. Ο Κολοκοτρώνης αρνήθηκε να βάψει τα χέρια του με αίμα ελληνικό. Η Εθνοσυνέλευση, για λόγους δημοκρατικής ισορροπίας, του αφαίρεσε την αρχιστρατηγία και τον ενέπλεξε στην πολιτική, κάνοντας τον αντιπρόεδρο του Νομοτελεστικού. Έτσι, επήλθε η πρώτη ρήξη.

1823 Ο Θ. Κολοκοτρώνης παραιτείται από Αντιπρόεδρος του Νομοτελεστικού.

1825 Οι Γκούρας, Μαυροβουνιώτης και Κριεζώτης καταστρέφουν εφοδιοπομπή των Τούρκων εις την Αλαμάνα.

1834 Ιδρύονται τα πρώτα δικαστήρια στην Ελλάδα.

1840: Η Μαντώ Μαυρογένους ήλθε στην Αθήνα και υπέβαλε προς τον Όθωνα αναφορά στις 30 Μαρτίου με την οποία ζητεί να της δοθεί το Αριστείο για τις πολεμικές της υπηρεσίες, αλλά ‘’και μια προικοδότησις, καθώς εδόθη εις τους αξιωματικούς, δια να μη ευρίσκωμαι μόνη εγώ παραπονεμένη μεταξύ των αγωνιστών της πατρίδος’’. Άγνωστο παραμένει το ποιά συνέχεια είχε το θέμα. Γνωστό, όμως είναι ότι στην μόλις σχηματιζόμενη, υπό ανθυγιεινές συνθήκες Αθήνα, η Μαντώ προσβλήθηκε από τυφοειδή πυρετό. Γύρισε στις Κυκλάδες και πέθανε στην Πάρο, στην Παροικιά. Ο συγγενής της δήμαρχος Μάρκος Μάτσας Μαυρογένης της έκανε λαμπρή ταφή. Επικεφαλής της πομπής, που συνόδευσε την ηρωίδα στον τάφο, ήταν ο ίδιος. Το φέρετρο, με φροντίδα της συζύγου του, είχε επενδυθεί με χρυσό ύφασμα και το προσκεφάλι της είχε πλούσια κεντήματα. Ήταν η τελευταία πολυτέλεια που απόλαυσε η ηρωίδα της Μυκόνου.

1914 Ο ελληνικός στρατός καταλαμβάνει το Αργυρόκαστρο και την Πρεμετή.

1955 Αρχίζει η διάνοιξη υπογείων διαβάσεων για τους πεζούς εις την πλατεία της Ομονοίας.

1834: Κατά τα επόμενα χρόνια, η Μαντώ έζησε στη Μύκονο και σε διάφορα Κυκλαδονήσια σε μέτρια οικονομική κατάσταση. Όταν μάλιστα έμεινε στη Σύρο, ήλθε σε διάσταση με τη μητέρα της, λόγω των μεγάλων δαπανών της για τις ανάγκες του Αγώνα. Είχε αρχίσει να λησμονείται, η πενία κτυπούσε την πόρτα της. Αναγκάσθηκε τότε να υποβάλει υπόμνημα προς μια εξωτερική Επιτροπή, που είχε συταθεί στο Ναύπλιο και να ζητήσει τη συνδρομή του κράτους έναντι της προσφοράς της για τη δημιουργία του. Η Επιτροπή αναγνώρισε τις ‘’εκδουλεύσεις’’ και ότι της αξίζει ‘’ικανή χρηματική ποσότης’’, αλλά αυτό που της χορηγήθηκε ήταν μικρή σύνταξη που δινόταν στους απομάχους. Με αυτό το γλίσχρο ποσό έζησε η Μαντώ από το 1834 ως το 1840.