1821 Ο Βρετανός διοικητής των Ιονίων νήσων Άνταμ καταπλέει με ισχυρές δυνάμεις στην Ζάκυνθο, συλλαμβάνει κατοίκους και τους απαγχονίζει, κηρύσσει δε τον στρατιωτικό νόμο σε όλα τα Επτάνησα.

1822 Το συνέδριο της Βερόνας δεν δέχεται τους Έλληνες πληρεξουσίους και καταδικάζει την ελληνική επανάσταση.

1824: ΕΜΦΥΛΙΟΣ: Ο Παπαφλέσσας ήταν τότε υπουργός ςσωτερικών, στρατιωτικών ο Ανγνωσταράς. Αυτοί πήραν την απόφαση να συντρίψουν το δήθεν κίνημα δυναμικά, με δυνάμεις που έφερε ο Κωλέττης από τη Ρούμελη. Έτσι, την ώρα που οι στόλοι Τουρκίας και Αιγύπτου κατέπνιγαν το επαναστατικό κίνημα στην Κρήτη και κατέστρεφαν την Κάσο και τα Ψαρά, στην Πελοπόνησσο άρχιζε ο δεύτερος και φρικτός εμφύλιος πόλεμος. Η εκστρατεία του Παπαφλέσσα άρχισε στις 22 Οκτωβρίου 1824, με τρόπο πανηγυρικό. Μπροστά βρισκόταν ο Μακρυγιάννης που είχε εισχωρήσει στον κυβερνητικό στρατό. Έγινε μάχη στη Δαλαμανάρα. Για τα έκτροπα που σημειώθηκαν εκεί ο Μακρυγιάννης επιρρίπτει αποκλειστικά τις ευθύνες στον αρχιμανδρίτη. Ωστόσο, παρά το χρήμα που διέθετε αφειδώς η Κυβέρνηση Κουντουριώτη, ελάχιστοι ήσαν αυτοί που πλαισίωσαν τον Παπαφλέσσα. Ακόμη και οι πολυάριθμοι συγγενείς του ήσαν διστακτικοί ή αρνητικοί. Μεγάλη μάχη έγινε στο Μελιγαλά. Ο Μακρυγιάννης χτυπήθηκε με τους Ντρέδες ανοικτά. Έφθασε όμως, ο Παπαφλέσσας και τους κτύπησε από τα νώτα. Οι άγριοι αυτοί πολεμιστές αποσύρθηκαν σε απρόσιτες περιοχές.

1825 Οι Έλληνες με αρχηγό τον Μαυροβουνιώτη χτυπούν και νικούν τους Έλληνες κοντά εις την Αλαμάνα.

1912 Μάχη των Γιαννιτσών, η σημαντικότερη του Α’ Βαλκανικού πολέμου. Οι Ελληνικές δυνάμεις κατορθώνουν να υπερκεράσουν το δεξιό των Τούρκων που υποχωρούν κατόπιν προς τον Λουδία.

1979 Η Σουηδική Ακαδημία απονέμει το βραβείο Νόμπελ της λογοτεχνίας εις τον ποιητή του Αιγαίου Οδυσσέα Ελύτη.

1824: ΕΜΦΥΛΙΟΣ: Χρήματα πολλά έλαβε και ο Μαυροκορδάτος που είχε εξελιχθεί στη Δυτ. Στερεά σε ένα μικρό σουλτάνο ‘’αγοράζοντας’’ σχεδόν αγωνιστές ή αθωώνοντας άλλους στην προδοσία, ψεύτικη ή πραγματική: Γώγος Μπακόλας, Βαρνακιώτης. Για προδοσία καταδικάστηκε και ο Καραϊσκάκης, που επί ένα χρόνο ήταν υπό καταδίωξη, μέχρι που αναγκάσθηκε κι αυτός, άρρωστος βαριά και εξαντλημένος, να υποταχθεί στην κυβέρνηση και να συμμετάσχει στο πλευρό της στον Εμφύλιο. Στη δεύτερη αυτή φάση διακρίθηκε ξεχωριστά ο Ιω. Κωλέττης, από το Συράκο της Ηπείρου, γιατρός παλιά τουν Αλή πασά, μορφωμένος αλλά ιδιαίτερα ασκημένος στη ραδιουργία. Πήρε μαζί του τους Ρουμελιώτες οπλαρχηγούς, προβάλλοντας το φόβο πως οι πολιτικοί και στρατιωτικοί του Μοριά ενδιαφέρονται μόνο για την απελευθέρωσή του. Φυσικά διέθετε και το χρήμα του αγγλικού δανείου. Τα πνεύματα γενικά ήσαν οξυμμένα. Χρειαζόταν μια σπίθα για την ανάφλεξη. Και η σπίθα αυτή ήταν η άρνηση των κατοίκων της ορεινής Αρκαδίας προς καταβολή φόρου.

1823 Ναυτικές συγκρούσεις στο Αρτεμίσι Βόλου.

1823 Αρχίζει η διαάχη ανάμεσα στους αγωνιστές.

1910 Ο Ελ. Βενιζέλος αναλαμβάνει πρωθυπουργός της Ελλάδος.

1824: ΕΜΦΥΛΙΟΣ: Η κυβέρνηση Γεωργ. Κουντουριώτη αντιμετώπιζε τον Μοριά σαν εχθρικό χώρο. Το μίσος των Κουντουριωταίων δεν στρεφόταν μόνο κατά των Στρατιωτικών αλλά και κατά των προκρίτων. Έτσι, στον Κολοκοτρώνη δεν επέτρεψαν να εισέλθει ούτε στην Τριπολιτσά! Τους δύο πολεμικότατους υιούς του τον Πάνο και τον Γενναίο, μαζί με τους αδελφούς Δεληγιάννη και τον Γιάννη Νοταρά, τους έστειλαν στην Πάτρα σε ένα πόλεμο φθοράς, ενώ οι ειδήσεις από την Αλεξάνδρεια έρχονταν απανωτά για την επικείμενη επιδρομή του Ιμπραήμ, που ήδη από το 1823 με τον φοβερό Αλβανό Χουσεϊν και με ναύαρχο τον Ισμαήλ Γιβραλτάρ, είχε αρχίσει τις επιχειρήσεις στην Κρήτη. Το ελάχιστο μέρος του αγγλικού δανείου που έφθασε στην Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε για την εξαγορά οπλαρχηγών και για την κάλυψη των αναγκών της Ύδρας.