1823 Αρχίζει η διαμάχη ανάμεσα στους αγωνιστές.

1831: Όσο για τον Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη, έχει κι αυτός μέρος της ηθικής ευθύνης για το χαμό του Καποδίστρια και των συγγενών του. Αλλά ήταν Μανιάτης και δεν μπορούσε αλλιώτικα να κάνει. Τέτοιες προσβολές, και μάλιστα σε πρόσωπα επιφανή ως την πρόσφατη εποχή ‘’ξεπλένονταν’’ με αίμα. Γι΄αυτό, άλλωστε ο Εμφύλιος (1942-1950) στη Μάνη πήρε τόσο τραγικές διαστάσεις. Δεν ήταν θέμα ιδεολογικό ούτε θέμα ‘’ταξικών συμφερόντων’’. Ήταν θέμα οικογενειακής τιμής. Το αίμα θέλει αίμα. Οι Μαυρομιχαλαίοι δεν θα μπορούσαν να σταθούν με τίποτα στη Μάνη, αν δεν ξέπλεναν με αίμα την προσβολή που είχε γίνει στους κορυφαίους της γενιάς τους. Άλλωστε προτού πάρουν την απόφαση, ο Πετρόμπεης, ο Κωνσταντίνος και ο Γεωργάκης, την είχε πάρει η υπέργηρη μάνα του Πετρόμπεη. Όταν ο Κανάρης πέρασε από το Λιμένι, την επισκέφτηκε για λόγους αβροφροσύνης. Και η αγέρωχη Μανιάτισσα του είπε προειδοποιητικά: Να πεις του Κυβερνήτη να αφήσει το παιδί μου γιατί θα το πληρώσει με αίμα….

480π.Χ. Η ναυμαχία της Σαλαμίνος και αρχηγός του ελληνικού στόλου είναι ο Σπαρτιάτης Ευρυβιάδης, το δε σχέδιο της ναυμαχίας είχε καταστρώσει ο Θεμιστοκλής.

1825 Ο Καραϊσκάκης καταστρέφει στον Κραβασαρά τουρκική στρατιωτική δύναμη.
Στις 7 Οκτωβρίου 1831, συγκλήθηκε στρατοδικείο με πρόεδρο τον Άργειο οπλαρχηγό Δημ. Τόκρη που καταδίκασε σε ακρωτηριασμό και σε εκτέλεση τον Γ. Μαυρομιχάλη, επειδή σκότωσε τον αρχηγό του κράτους και ‘’πατέρα του έθνους’’. Ο Άγγλος νομομαθής Εδουάρδος Μάσσον, που δύο χρόνια αργότερα θα ζητήσει ως εισαγγελέας την σε θάνατο καταδίκη των Κολοκοτρώνη και Πλαπούτα, ήταν τώρα συνήγορος του Μαυρομιχάλη. Ζήτησε να γίνει αναθεώρηση της δίκης και το αίτημά του έγινε δεκτό. Συστήθηκε νέο στρατοδικείο με πρόεδρο τον Νικηταρά στις 10 Οκτωβρίου, που επεκύρωσε την θανατική ποινή. Όχι όμως την κοπή του δεξιού χεριού, που επιβαλλόταν ως τιμωρία στους πατροκτόνους. Την ίδια ημέρα οδηγήθηκε στο απόσπασμα. Κράτησε ως την τελευταία στιγμή γενναία στάση. Κατά την διαδρομή, χαιρετούσε συναγωνιστές, φίλους και συγγενείς. Μπροστά στο απόσπασμα στάθηκε, όπως στεκόταν στη μάχη.

1828 Αναχώρηση του Ιμπραήμ από την Πελοπόννησο.

1831 Δολοφονείται ο Ι. Καποδίστριας από τους Γεώργιο και Κωνσταντίνο Μαυρομιχάλη, ενώ μετέβαινε εις την εκκλησίαν του Αγίου Σπυρίδωνος.

1831 Στασιαστικά κινήματα σε πολλές περιοχές της Πελοποννήσου.

1831: ΝΑΥΠΛΙΟ: Τότε ο Κωνσταντής του αδειασε την μπιστόλα του, αλλά το βόλι ξαστόχησε και γι΄αυτό είναι σφηνωμένο στην είσοδο της εκκλησίας. Ο Γεωργάκης, όμως, που τον περίμενε μέσα στην εκκλησία, του έμπηξε το μαχαίρι στην κοιλιά, λέγοντας το μανιάτικο παροιμιακό: ‘’Κι εμείς κακά χερόβολα και συ κακά δεμάτια’’. Οι δύο φονείς έσπευσαν να τραπούν σε φυγή, αλλά ο σωματοφύλακας του Καποδίστρια Κοζώνης πρόφθασε και πυροβόλησε τον Κωνσταντίνο, που βαριά πληγωμένος λιντσαρίστηκε από το πλήθος. Ο Γεωργάκης πρόφθασε και κατέφυγε στη γαλλική πρεσβεία. Τούτο δείχνει ως ένα βαθμό το πού βρίσκονταν οι ηθικοί αυτουργοί. Αλλά ο Πορτογάλος φιλέλληνας ταγματάρχης Αλμέιντα, που είχε διακριθεί στον Αγώνα, φρούραρχος τότε του Ναυπλίου, κύκλωσε με το στρατό και το εξαγριωμένο πλήθος την πρεσβεία και απαίτησε την άμεση παράδοση του φονιά. Ο Γάλλος αντιπρέσβης Ρουάν, προ του κινδύνου ισοπεδώσεως της πρεσβείας από το μαινόμενο πλήθος, τον παρέδωσε στον Αλμέιντα, που τον φυλάκισε αρχικά στο Μπούρτζι κι έπειτα στο Παλαμήδι.